Transformatie

Als alle objectieve verschijnselen die zich voordoen, begrepen worden als niets anders te zijn dan de emanaties van je eigen bewustzijn, zal het Boeddhaschap in datzelfde moment van herkenning bereikt worden.(Tibetaans boek van leven en sterven)

Transformatie gaat eigenlijk over herkennen, wie je al bent. Je bewust worden van een steeds omvattender zelf. Eerst identificeerde je je met je lichaam en later met de mind, daarna misschien met de totale bodymind en dit proces gaat steeds verder totdat het zelfbewustzijn opgaat in het totale bewustzijn en je weer één bent met alles dat is, één met het kosmische bewustzijn, waar je altijd al onderdeel van was.

Op ieder niveau van ontwikkeling binnen het evolutieproces van het ik bestaat het ik uit de optelsom van gehechtheden. Waar het ik zich aan hecht en waar het zich tegen verzet, dat definieert hem of haar. Om te groeien naar een volgend stadium van bewustzijn, moet het ik zich losmaken uit een gelimiteerde waarneming van zichzelf. Dit brengt met zich mee dat zowel gehechtheden als aversies losgelaten moeten worden om te kunnen groeien. Op ieder niveau van ontwikkeling zijn er echter obstakels die groei en evolutie verhinderen. Iedere stap in het groeiproces maakt een fundamentele reorganisatie noodzakelijk. Het nieuwe perspectief op de wereld en het leven kan niet vertaald worden in de terminologie van het oude 'ik'. Authentieke verandering betekent altijd jezelf overgeven aan het onbekende. Verandering kan niet begrepen worden in termen van zekerheid. Onzekerheid vormt een integraal onderdeel van het proces van groei en evolutie. En verder leidt iedere stap vooruit tot een gevoel van teleurstelling. Het oude ik loslaten veroorzaakt altijd pijn en teleurstelling. Op de eerste plaats moet namelijk het gevecht om zichzelf te willen verbeteren stoppen. Het ik moet toegeven dat het niet kan slagen omdat het gevecht plaatsvindt in de termen van het huidige ik besef en dit is nu juist wat uitgedoofd moet worden.

Grens tussen subject en object

Het proces van involutie en evolutie van het bewustzijn is eerst de identificatie met vorm om deze vervolgens weer te overstijgen en los te komen van deze vorm. Er is alleen maar éénheid in het universum, dus het ervaren van afgescheidenheid is een spel. Het bewustzijn identificeert zich met vorm, bijvoorbeeld een fysiek lichaam en daarbij een idee in de mind van een persoonlijk zelf en dit wordt ervaren als zelf bewustzijn, het zijn van een afgescheiden persoon. Er ontstaat een grens tussen subject en object. En uit de grens tussen subject en object ontstaan de twee belangrijkste dynamische factoren: Eros en Thanatos. Eros is het verlangen naar de oorspronkelijke heelheid. Maar werkelijke hereniging vereist de dood van het afzonderlijke zelf en dit is precies waar dit zelf zich tegen verzet. Daarom kan de ware éénwording niet worden gevonden en wordt het afgescheiden zelf gedreven door het zoeken naar symbolische substituten; zoeken, grijpen, wensen, verlangen; nooit verzadigd omdat het substituten zijn.Het subject kan de oorspronkelijke heelheid alleen maar vinden door de grens tussen subject en object los te laten, dus door te sterven als exclusief subject. (Ken Wilber, zonder grenzen)